Aambeijen betekenis & definitie

Dit woord, waarvan de zamenstelling niet zeer duidelijk is — namelijk wat de eerste helft (aam) betreft —, beduidt eene lastige ongesteldheid, die ook wel met den naam van takken (adertakken) bestempeld wordt.

De aambeijen (haemorroides) vertoonen zich als eene plaatselijke ongesteldheid, namelijk als eene, veelal bes- of knobbelachtige verwijding der aderen van den endeldarm, en zijn uit- of inwendig naar mate zij binnen of buiten de sluitspier gelegen zijn. Die uitzetting der slijmvlies-aderen kan zich vrij ver in den darm, ja, zelfs tot de blaas en het buikvlies uitstrekken. In erge gevallen wordt de plaatselijke ongesteldheid eene ziekte en zelfs de oorzaak van den dood. Door de aambeijen wordt slijm afgescheiden; ook springen zij wel en geven hierdoor aanleiding tot bloedverlies. Dat zij bij ontlasting, vooral van verharde stoffen, hevige pijnen veroorzaken, behoeven wij naauwelijks te zeggen.

De oorzaak van het ontstaan van aambeijen ligt wel eens in eene erfelijke vatbaarheid voor die kwaal, maar in het algemeen in stoornis van den bloedsomloop in de onderbuiks-aderen. Een onmatig gebruik van voedzame spijzen en van afdrijvende middelen, eene zittende levenswijze en alzoo gebrek aan genoegzame beweging bevorderen de ontwikkeling der aambeijen.

Om die ongesteldheid te verwijderen, vermijde men alles, wat aanleiding heeft gegeven tot haar ontstaan. Wie zich te sterk voedde, betrachte de matigheid, — wie te veel zat, neme beweging. Vooral zorge men voor eene geregelde ontlasting. De melk- en druivenkuur en bij volbloedige personen de waterkuur worden doorgaans sterk aanbevolen.

Laatst bijgewerkt 27-06-2017