VLAKTE betekenis & definitie

VLAKTE - v. (-n), uitgestrektheid, plat land, effen grond; effen, gelijke vlakte; uitgestrekte vlakte in Siberië; vallei; (ook) vlakke zijde (van iets); in de vlakte komen, rond voor iets uitkomen; — (diev.) jongens van de vlakte, misdadigers, inbrekers.

Laatst bijgewerkt 06-12-2018