Y betekenis & definitie

Y is evenmin als x eene letter van het hedendaagsch alphabet onzer taal. Toch wordt zij door Nederlanders gebezigd bij het schrijven van vreemde woorden, inzonderheid om de Grieksche v (upsilon) weer te geven. Zij wordt uitgesproken als i en in het begin van een woord en vóór een klinker als j. In vroegeren tijd werd de y in ons Vaderland dikwijls geschreven in plaats van de i. Het schijnt, dat de y in het Latijnsch alphabet eerst tegen het einde der Republiek is opgenomen. In het Italiaansch gebruikt men haar niet, maar wel in het Spaansch en Fransch.

In het Gothisch komt zij slechts voor in vreemde woorden en eigennamen en in het Angelsaksisch en Oud Noordsch om den w-klank aan te wijzen. Vandaar is zij overgegaan in het Zweedsch, Deensch en Engelsch alphabet. In het Engelsch wordt zij vooral gebezigd als consonant in plaats van onze j, en als klinker heeft zij den klank van i of ei. In oud-Hoogduitsche geschriften vindt men haar geschreven in plaats van i, doch thans is zij er nagenoeg verdwenen, behalve in vreemde woorden. Op oude Fransche munten beteekent Y, dat zij te Bourges geslagen zijn. In de wiskunde stelt zij de tweede onbekende grootheid voor. Als cijfer der Grieken is v = 400 en v, = 400000. In de scheikunde is Y het teeken voor het element yttrium.

Laatst bijgewerkt 20-08-2018

Lees meer