Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Gepubliceerd op 02-09-2018

2018-09-02

Geestgrond

betekenis & definitie

GEESTGROND, m. (-en), eene streek, die uil geest of hoogen zandgrond bestaat, in tegenstelling van lage veen- en poldergronden; inz. aan de binnenzijde der duinen.