Wace betekenis & definitie

Wace (Robert), een Anglo-Normandisch dichter, geboren omstreeks het jaar 1090 op het eiland Jersey, ontving aanvankelijk onderwijs op de school te Caen, waar hij ook later, na een langdurig vertoef in andere gedeelten van Frankrijk en Engeland, zijn verblijf hield. Hendrik I schonk hem eene praebende aan de hoofdkerk te Bayeux, waarna de dichter omstreeks het jaar 1174 overleed. Van zijne voornaamste werken bevinden zich de handschriften op de bibliotheek te Parijs, namelijk: „Roman de Brut”, uitgegeven in 1836—1838 in 2 deelen door Leroux de Lincy, en „Roman du Rou et des ducs de Normandie”, in het licht gezonden in 1827 in 2 deelen door Plaquet Het eerste is eene merkwaardige, in viervoetige jamben geschrevene kroniek der Anglo-Normandische sagen en geschiedverhalen, waaronder zich bijv. ook de oudste bewerking der sage van King Lear bevindt. Het werd omstreeks 1200 door den Zuid-Engelschen geestelijke Layamon in het Engelsch (Nieuw-Angelsaksisch) overgebragt onder den titel: „Layamon’s Brut, or chronicle of Britain”.

Daarin is het oorspronkelijk gedicht van 15300 tot 35250 regels uitgebreid, en het werd ter hand gesteld aan Eleonore, gemalin van Hendrik II. Het is een van de merkwaardigste gedenkstukken der oud-Engelsche taal. Het andere werk, waarin Rollo, de bekende aanvoerder der Noormannen in de 9de eeuw, de hoofdrol vervult, is desgelijks in viervoetige jamben opgesteld en een belangrijk overblijfsel van den NormandischFranschen tongval. Het geeft o. a. (vers 13149— 13427) eene levendige en onpartijdige voorstelling van den slag bij Hastings. Ook andere werken worden aan Wace toegeschreven, zooals: „Chronique ascendante des ducs de Normandie (1824)” en het gedicht: „Etablissement de la Fête de la conception de Notre Dame, dite la Fête aux Normands”, uitgegeven in 1842 door Mancel en Trebutien.

Laatst bijgewerkt 20-08-2018