Uchatius betekenis & definitie

Uchatius, een verdienstelijk Oostenrijksch artillerie-officier, geboren te Theresienfeld in Neder-Oostenrijk in 1811, ontving zijne opleiding aan een gymnasium, trad in 1829 in dienst en was geruimen tijd werkzaam in het natuur- en scheikundig laboratorium der Oostenrijksche artillerie. In 1841 zag hij zich geplaatst bij de geschutgieterij, werd in 1861 majoor en in 1874 generaal-majoor, en was de uitvinder van eene ontploffende zelfstandigheid, van genitrificeerd zetmeel bereid. Belangrijk waren voorts zijne onderzoekingen over het geschut, zoodat weldra Uchatius-kanonnen van staalbrons werden ingevoerd.

Ook deed hij in 1875 ringgranaten vervaardigen. Hij werd dan ook in den stand der vrijheeren opgenomen en tot lid benoemd van de Keizerlijke Académie van Wetenschappen.

Laatst bijgewerkt 20-08-2018