Onderaan betekenis & definitie

bw. van plaats; aan den onderkant, aan het benedeneinde van iets : aan den poot van de tafel, onderaan; onderaan op de bladzijde; gij vindt de verklaring in de aanteekeningen onderaan, onder aan den voet der bladzijde; wij zaten in het amphitheater onderaan, op de laagste bank; — (fig.) aan het benedeneinde, op de laagste plaats, vooral in de zegsw. onderaan zitten, de laagste plaats innemen: de plaats onderaan; aan tafel zitten de kinderen onderaan; jongen, waarom zit je in je klasse toch altijd onderaan ?