Mandala betekenis & definitie

Een mandala is een heilige cirkel. Het is een Sanskritisch woord dat "cirkel" of "gewijd centrum" betekent. Een andere betekenis van het woord mandala is "bevatter van essentie". Mandala's zijn in principe altijd cirkelvormig.

Hoewel de mandala zijn wortels in het oude India heeft, is dit gewijde symbool sinds alle tijden in alle culturen te vinden. Ze worden uitgedrukt in kunst, architectuur en alledaagse voorwerpen. Mandala's kunnen soms ook cirkels of driehoeken binnen een vierkant zijn. Ze zijn altijd symmetrisch en trekken de blik als vanzelf naar het midden. Het inkleuren van mandala's heeft een rustige uitwerking op de geest. Het is verbonden met gewijde geometrie, psychologie en genezing. Met behulp van een caleidoscoop kan men ontelbare variaties zien van mandala's. Wanneer men zich bewust wordt van de vorm van een mandala zullen eindeloos veel voorbeelden te ontdekken zijn, zoals Indiaanse zandschilderingen volgens mandalapatronen, welke worden gebruikt bij genezingsrituelen. Daarnaast bestaan er Navajo aardewerk en mandenwerk die vaak mandala-achtige patronen bevatten. Nog een voorbeeld zijn de ingewikkelde knooppatronen van de oude Kelten die een geloof in de continuïteit van het leven en de onderlinge verbondenheid van mensen, planten, dieren en het heilige weerspiegelen.

Laatst bijgewerkt 08-04-2015