behoefte (natuurlijke) betekenis & definitie

Zijn behoefte doen, defeceren; ontlasting hebben; poepen. Schroomvallig wordt datgene weggelaten waarop de behoefte of drang zich richt. Zie ook natuurlijke* behoefte. Een andere kiese omschrijving is ‘zijn gevoeg* doen’.

Men kan ook een ‘grote (of kleine) boodschap*’ gaan doen. De aandrang om aan een natuurlijke behoefte te voldoen noemde men vroeger met een informeel woord ‘achterlast’ (o.a. in het Spreekwoordenboek van Tuinman opgetekend). Vgl. Frans ‘faire ses grands besoins; faire ses affaires’; Engels: ‘to answer nature’s call, to relieve nature, to do one’s duty.’

Aan het begin van de zomer zag ik vanuit ons slaapkamerraam een drietal honden hun behoefte doen op de tegenover ons huis liggende speelweide.

Vrij Nederland, 3 0-10-99

De hulpagentes betrapten twee yorkshirehondjes die hun behoefte op een grasperk aan het doen waren.

De Morgen, 28-04-2000

Gepubliceerd op 17-08-2018