ruggenprik betekenis & definitie

Prik in de ruggengraat voor onderzoek of om te verdoven.

De dokter prikt hierbij met een holle naald onder aan de rug tussen de wervels in een ruimte die met hersenvocht is gevuld en waar veel zenuwen samen (zenuwwortels) lopen. Door de naald kan vloeistof in de rug naar buiten komen en in een flesje worden opgevangen. Dat is vocht dat ook in de hersenen zit. Dokters noemen het ‘liquor’. Aan dat vocht kunnen ze zien of de hersenen ergens mee besmet zijn (hersenvliesontsteking, meningitis) of dat iemand lymeziekte (tekenbeetziekte) of een andere hersenaandoening heeft (bijvoorbeeld multipele sclerose).

Een ruggenprik gebeurt soms ook om een stof in te spuiten zodat er betere röntgenfoto’s kunnen worden gemaakt van het wervelkanaal, bijvoorbeeld om te kijken of iemand een rughernia heeft. Daarnaast kan de dokter door de naald een medicijn inspuiten om de zenuwen te verdoven. Alle lichaamsdelen onder de navel worden dan gevoelloos. De dokter kan de persoon daarna opereren aan de blaas, de benen en de voeten zonder dat het pijn doet. Veel vrouwen krijgen een ruggenprik vlak voordat ze gaan bevallen, omdat een bevalling flink pijn kan doen. De dokter kan dan zelfs een keizersnee doen (de buik wordt dan opengesneden om het kind eruit te halen) terwijl de vrouw de geboorte van haar kind kan meemaken en niet eerst bewusteloos is gemaakt.

Ook lumbale punctie. Kijk ook bij verdoven.