Jesaja betekenis & definitie

Jesaja, de belangrijkste profeet van het Oude Testament; in vergelijkingen onder andere genoemd om de krachtige en visionaire toon van zijn profetieën.

Jesaja wordt wel de koning onder de profeten genoemd. Hij is onder andere bekend om zijn profetieën over de ‘dienaar van de heer’, later betrokken op Jezus.

Bijbelcitaat: Liesveldtbijbel (1526), Jesaja 13:1. Den last Babels, welcken Jesaiahu die sone Amoz sach.

Gebruiksvoorbeeld: De angst is tot alles in staat. Zij is een tovenaar als Apollonios van Tyana, een profeet als Jesaja, een politieke massamoordenaar [...]. (H. Mulisch, De versierde mens, 1986 (1957), 162)

Gebruiksvoorbeeld: Het was niet alleen de zee die alom was en die schuimbekte als de profetieën van Jesaja, oplichtend en oprijzend onder de verduisterde hemel, maar vooral dat beest, dat angstaanjagend groot en vlakbij was, zo groot en ontzagwekkend dat het wel bijbels leek -- het keek hen aan en grijnsde omdat zij zo onbeduidend waren. (P.F. Thomése, Zuidland, 1990, p. 9-10)

Gepubliceerd op 11-05-2017