Paardenstaartigen betekenis & definitie

Paardenstaartigen (Equisetaceae) is de naam eener plantenfamilie, welke zich onderscheidt door de volgende kenmerken: De stengel ontspringt uit een kruipenden wortelstok, is geleed en aan de geledingen voorzien van getande scheeden, welke de plaats innemen van bladeren, voorts is hij enkelvoudig of kransvormend vertakt. De eindelingsche vruchtaren gelijken veel op vruchtkegels en bestaan uit schildvormige schubben, welke bolronde sporen in vliezige zakjes op de onderste oppervlakte dragen. Die zakjes zijn door 2 veerkrachtige, zeer hygroscopische, elkaar kruisende springdraden omgeven.

Tot haar eenig geslacht paardenstaart (Equisetum L.) behooren : Akkerpaardenstaart (E. arvense L.) met 2 soorten van stengels, namelijk zulke die de enkelvoudige, lichtroode, weldra stervende vruchtstelen, en andere, kransvormig vertakt en groen van kleur, die de bladstelen dragen; deze plant komt veel voor op zandgronden en is wegens hare diepgelegene, sterk vertakte wortels een lastig onkruid; — en ruwe paardenstaart (E. hyemale L.) met gelijkvormige stengels, die enkelvoudig en aan den voet spaarzaam vertakt zijn; de scheeden zijn voorzien van afvallende tanden en zwarte randen en dragen de schier ronde, spits toeloopende vruchtkegeltjes op den top. Ook dit gewas vindt men op zandgronden, vooral in de nabijheid van het water. Zijne stengels bevatten veel kiezelaarde, zoodat zij onder den naam van schaafstroo veel gebruikt worden tot het polijsten van hout.

Laatst bijgewerkt 10-08-2018