Cabanel betekenis & definitie

Alexandre Cabanel, een beroemd Fransch schilder, werd geboren in 1823, genoot het onderwijs van Picot, staat door dezen in verband met de classieke school van David en bleef in zijne eerste stukken, zooals „De dood van Mozes (1852)”, „De Heilige Lodewijk (1855)” enz. getrouw aan de Académische regels. Daarna volgde hij meer zijn eigen weg, zooals in de „Weduwe van den kapelmeester, naar het orgel luisterend”. Zeer wordt ook zijn, „Florentijnsch dichter, een vers voordragende”, door kenners geroemd, maar vooral verwierf hij een grooten naam als schilder van het naakt.

Zijn eerste doek van dezen aard bevat „Eene nymph, door een faun geschaakt (1861)”. Zijn voornaamste stuk, „De geboorte van Venus”, is zacht van toon, en aangekocht door den Franschen Keizer (1863). Op de wereldtentoonstelling van 1867 bevond zich van hem een groot doek, „De verdrijving uit het Paradijs” voorstellende. Behalve andere stukken, heeft hij een aantal portretten vervaardigd. Cabanel is lid van het Instituut (1863), bezitter van de groote medaille (1865) en officier van het Legioen van eer (1864), professor aan de Academie van Kunst te Parijs (1864), en moet beschouwd worden als een der eerste mannen van de Fransche schilderschool.

Laatst bijgewerkt 02-07-2018