Tekengebaar betekenis & definitie

Tekengebaren zijn bewust gemaakte geluidloze bewegingen van gelaat en handen die woorden vervangen. De lichamelijke uitdrukking snapt de ander direct.

Het tekengebaar bevindt zich tussen routinegebaar en het symboolgebaar in. Routinegebaren maak je spontaan, vooral tijdens het spreken. Zonder er bij stil te staan maak je onbewust gebaren met je handen (gesticuleren).

Tekengebaren daarentegen is een bewust gemaakt gebaar. De duim omhoog of een knipoog is zonder woorden klip en klaar een heldere boodschap afgeven. Vele tekengebaren worden onbewuste routinegebaren.

Lichaamstaal in de vorm van gezichtsuitdrukkingen kunnen gesproken woorden vervangen. Het goed gekozen signaal maakt de werkelijkheid in één klap voor anderen duidelijk. Dit afgeven van non-verbale tekens als plaatsvervangers van gevoelens vereist subtiel theater. Zo maak je het teken van kokhalzen of walging niet zomaar.

Er zijn ook gebaren die je in je eentje maakt. Ik zit stilzwijgend met mijn hoofd in mijn handen en iemand vraagt bij binnenkomst 'Zat je te piekeren?'. Een geïsoleerde lichamelijke expressie zonder woorden kan bijvoorbeeld ook inwendig plezier, zelfs spontaan schaterlachen tijdens het lezen uitdrukken. Deze spontane gebaren geven een teken af en zijn daarmee betekenisvol. Dergelijke gebaren zijn echter niet communicatief bedoeld. In je eentje een duim omhoog steken?