absence wat is de betekenis & definitie

Een vorm van epilepsie waarbij je voor korte tijd bewusteloos raakt (uitspraak: ab-SANS).

Een absence wordt ook wel ‘een toeval’ of ‘wegraking’ genoemd. Absences ontstaan meestal op heel jonge leeftijd en komen voor tot aan de puberteit. Bij een absence wordt het bewustzijn minder of valt het contact met de omgeving even helemaal weg. Dat duurt vaak maar kort: een paar minuten. Voor de mensen in de omgeving lijkt het alsof de persoon aan het dagdromen is. De ogen blijven vaak open en er worden vrijwel nooit rare bewegingen of valpartijen gemaakt. De persoon kan zich na een absence niks ervan herinneren. Schoolprestaties kunnen er wel onder lijden wanneer iemand een paar keer per dag een absence heeft. Het woord is geleend uit het Frans en betekent in die taal ‘afwezigheid’.

Ook toeval, wegraking. Kijk ook bij flauwvallen, bewusteloosheid.