Landschap betekenis & definitie

Een landschap is een gebied dat in zijn uiterlijk een geheel vormt, en ontstaat door de werking van natuurlijke processen.

Op aarde zijn veel verschillende landschappen van elkaar te onderscheiden. Zo bestaat er het berglandschap in bijvoorbeeld de Alpen en de Himalaya, het woestijnlandschap in de Sahara en Death Valley, het steppelandschap in Mongolië en Centraal-Afrika, het toendralandschap in Siberië en Alaska en het rivierenlandschap in Nederland.

Sinds de komst van de ruimtevaart spreken we ook over landschappen buiten de aardse regio’s. Zo zijn het Maanlandschap en Marslandschap inmiddels ingeburgerde termen.

Naast een landschap dat is ontstaan door natuurlijke werking, bestaan er ook landschappen die ontstaan zijn door invloeden van de mens. Zo’n landschap noemt men een cultuurlandschap. Een voorbeeld van een cultuurlandschap is natuurlijk een stedelijk gebied, maar daarnaast ook een polder, agrarische gebieden en industriegebieden zoals de haven van Rotterdam. Er zijn mensen die zeggen dat elk landschap in Nederland een cultuurlandschap is, omdat de mens overal een vinger in de pap heeft, of heeft gehad.

In de schilderkunst is ook veel gebruik gemaakt van landschappen. Deze vorm van schilderkunst noemt men landschapschilderkunst. De eerste werken van landschapschilderkunst stammen al uit de 1e eeuw. De Romeinen gebruikte deze fresco’s ter versiering van hun ruimtes. In Europa ontstond de landschapsschilderkunst als apart genre in de vroege 15e eeuw.

Gepubliceerd op 14-03-2016