Zacut betekenis & definitie

Zacut of Zacuto, een verdienstelijk geneeskundige, geboren te Lissabon in 1575, was een achterkleinzoon van den geleerden Israëliet Abraham Zacut te Salamanca, den schrijver van Jaarboeken der Iraëlitischen geschiedenis en in 1492 uit de Staten van Ferdinand en Isabella verbannen. De achterkleinzoon, in de Christelijke godsdienst opgevoed, bezocht de hoogescholen te Coïmbra en Salamanca en zag zich aan die te Seguenza bevorderd tot doctor in de geneeskunde. Toen Philips IV in 1625 het bevel uitvaardigde, dat alle Israëlieten Portugal moesten verlaten vertrok Zacut, schoon hij zich voor het uitwendige als Christen had gedragen, naar Amsterdam, omhelsde er de godsdienst zijner vaderen, verwierf er als arts de algemeene achting en overleed den 21sten Januarij 1642.

Van zijne geschriften vermelden wij: „De medicorum principum historia libri sex (1637)”, gevolgd door een tiental boeken over verschillende ziekten. zijne gezamenlijke werken werden in het Latijn in twee deelen in 1649 in het licht gezonden. Ook heeft hij onderscheidene geneeskundige handschriften nagelaten.

Laatst bijgewerkt 20-08-2018