Winkler Prins 1870

Nederlandse encyclopedie

Gepubliceerd op 08-08-2018

2018-08-08

Kontant

betekenis & definitie

Kontant of contant is een beding van eene koopovereenkomst, dat medebrengt de onmiddellijke of althans spoedige betaling van den koopprijs bij, of althans korten tgd na, de ontvangst van de goederen. Een koop à kontant staat tegenover dien op termijn of op crediet. Of de koopovereenkomst het beding van kontante betaling van zelf in zich sluit, hangt af van het gebruik.

De usantie is verschillend op de verschillende handelplaatsen en hangt vaak zamen met de soort van goederen. Zoo is de kontantkoop vast gebruikelijk, wanneer fondsen — effecten, actiën, handelspapieren — het onderwerp der transactie zgn. ’t Omgekeerde is het geval bg de gewone handelswaren — reëele goederen, — zooals de koopman zegt.

Onmiddellijk betalen tegen ontvangst der waar heet tegen „rembours” of „remboursement”. Op sommige handelsplaatsen is voor enkele artikelen de betaling binnen vier weken nog eene kontante betaling. Krachtens uitdrukkelijk accoord kan men den betalingstermijn natuurlijk regelen, zooals men wil: bij gebreke van afspraak daaromtrent geldt het gebruik. Wil de kooper afstand doen van den termijn, hem voor de betaling gesteld, dan staat de kooper hem eene korting op den koopprijs toe, die afhankelijk is van de plaats der handeling en de soort van waar. Door die korting wordt de rekening of factuur kontant betaalbaar gesteld.