Kaaeërs of Karaieten betekenis & definitie

Karaeërs of Karaieten is de naam van eene Israëlietische secte, die in de 8ste eeuw te Babylon door Anan gesticht werd. Zij verwerpt de overleveringen en houdt zich aan de letter der Gewijde Schrift, maar handhaaft tevens eenige oud-Sadducésche leerstellingen. Deze secte verspreidde zich in Palaestina, Syrië, Egypte, Afrika, Constantinopel, de Krim en eenige gewesten van Polen.

Gedurende eene reeks van jaren was Caïro de zetel van haar opperhoofd, die gezegd werd een afstammeling te zijn van David. De letterkunde van deze secte is vrij groot, doch meerendeels van uitlegkundigen en polemischen inhoud; hare voornaamste geschriften zijn te Koslow (Eupatoria) in het licht verschenen. In deze eeuw heeft men bij deze secte zeer oude handschriften des Bijbels aangetroffen.

Laatst bijgewerkt 08-08-2018