Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

Gepubliceerd op 31-01-2022

Windesheimer congregatie

betekenis & definitie

een kloostercongregatie met Windesheim, ten zuiden van Zwolle, als moederklooster, gesticht op 17.10.1387 door Florens Radewijns, leerling van Geert Groote, met zes broeders van het gemene leven, en goedgekeurd door paus Bonifatius IX op 16.5.1395. Zij volgden de regel van Augustinus en legden kloostergeloften af.

Hun activiteit bestond vooral uit het afschrijven van de bijbel en patristische geschriften. Zij beoefenden een praktische vroomheid in de zin van de moderne devotie en hechtten veel belang aan de vorming van de geestelijkheid. De Reformatie betekende het einde van de congregatie in Nederland (1527), maar op 25.1.1961 werd ze heropgericht.