kalmte - zelfstandig naamwoord
uitspraak: kalm-te
1. toestand van rust, afwezigheid van opwinding, onrust, wanorde
♢ we vonden de kalmte aan het meer weldadig
2. toestand waarin iemand zijn emoties beheerst
♢ hij reageerde met kalmte op de heftige boodschap
Zelfstandig naamwoord: kalm-te
de kalmte
Studenten en medewerkers van onderwijsinstellingen hebben gratis toegang.
Ensie voor jouw (onderwijs)instelling? Bekijk de mogelijkheden.
