palliatieve sedatie betekenis & definitie

Het door de dokter verlagen van het bewustzijn van iemand die in de laatste levensfase is met de bedoeling die laatste dagen (de ‘terminale fase’) minder zwaar te maken (uitspraak: PAL-lie-jaa-TIE-ve see-DAA-tsie).

Bij palliatieve sedatie wordt iemand die nog hooguit twee weken te leven heeft en niet meer kan genezen, met medicijnen in een diepe slaap gebracht. Het is iets anders dan euthanasie, waarbij iemand op eigen verzoek medicijnen krijgt om daardoor te overlijden.

Ook terminale sedatie.