Wat is de betekenis van Sanctie?

2018
2023-01-28
Centraal Bureau voor de Statistiek

Begrippenlijsten van het CBS

Sanctie

Een sanctie is een straf of maatregel die is opgelegd in een strafzaak, zoals geldboete, gevangenisstraf, terbeschikkingstelling en ontzegging van de rijbevoegdheid.

2018
2023-01-28
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

sanctie

sanctie - zelfstandig naamwoord uitspraak: sank-sie 1. strafmaatregel waarmee je dreigt ♢ er staan strenge sancties op spijbelen van school Zelfstandig naamwoord: sank-sie de sanctie de...

Lees verder
2016
2023-01-28
Rechtspraak

Begrippen in de rechtspraak

Sanctie

Straf of maatregel die wordt toegepast als rechtsregels worden overschreden.

2012
2023-01-28
Winish Ganesh

Fractiemedewerker Tweede Kamerfractie PvdA

Sanctie

Het woord sanctie komt uit het Latijn en betekent strafmaatregel. Een sanctie heeft een bestraffend karakter omdat met de sanctie bepaald gedrag wordt veroordeeld in de vorm van een straf. Wanneer een persoon over de snelweg 30 kilometer per uur te hard rijdt met zijn auto, loopt hij een groot risico om een verkeersboete te krijgen. Wanneer de pers...

Lees verder
2009
2023-01-28
Golfsportwoordenboek

Golfsportwoordenboek door Jan Luitzen

sanctie

(de; -s) SP - middel om de naleving van een voorschrift, regel af te dwingen of als straf voor een overtreding - Sanctie op overtreding van een gedragsregel kwam in 1815. In dat jaar maakte de The Society of Aberdeen Golfers de volgende regel: ‘De tegenstander mag de speler niet hinderen door te gaan lopen of hem in de weg te staan. Doet hij dit we...

Lees verder
1997
2023-01-28
Vloeken

Prof. dr. P.G.J. van Sterkenburg: Vloeken, een cultuurbepaalde reactie op woede, irritatie en frustratie (SDU, 2001).

sanctie

In Amsterdam kwam in de jaren dertig de verwensing krijg de sancties! voor. Een eendagsvlieg die al sedert jaren niet meer gehoord wordt. “Toen Italië Abessinië was binnengevallen, hoorde men overal van sancties spreken. De volksman begreep de eigenlijke betekenis niet, alleen dat het iets ergs was.” (Berns 1993: 87). D...

Lees verder
1994
2023-01-28
Vreemde woorden

Woordenboek vreemde woorden

Sanctie

[Lat. sanctio = strafbepaling, van sancire, sanctum = heilig-onschendbaar maken, bevestigen, verbieden onder strafbedreiging; vgl. sacer = heilig] 1. wettelijke bekrachtiging, bevestiging, goedkeuring; 2. dwangmiddel dat in werking treedt bij overtreding van een voorschrift of bepaling; ook: strafmaatregel; 3. (psych...

Lees verder
1993
2023-01-28
Vreemd Nederlands

Jan Meulendijks

Sanctie

dwangmaatregel; bekrachtiging; goedkeuring

1992
2023-01-28
Psychologie en Sociologie

Psychologie en Sociologie

Sanctie

Middel om iemand positief of negatief te beïnvloeden.

1981
2023-01-28
Zelfstudie

Encyclopedie voor Zelfstudie

sanctie

1. goedkeuring, bekrachtiging; sanctioneren, goedkeuren: het parlement sanctioneerde de maatregelen van de regering; 2.dwangmaatregel tegen een staat die verdragen schendt; deze sancties kunnen van economische aard zijn: verbreking van de handelsbetrekkingen en stopzetten van het verkeer (tegen Italië 1935-1936 in de Abessijnse veldtocht); zij...

Lees verder
1973
2023-01-28
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

Sanctie

[Lat. sanctio, strafbepaling, sancire, onschendbaar maken, verbieden op straffe van], v. (-s), 1. bekrachtiging, erkenning of goedkeuring door een bevoegd gezag van een bestaande toestand of van een genomen besluit of maatregel: ergens zijn sanctie aan verlenen; 2. dwangmiddel, middel om de naleving van een voorschrift af te dwingen of als straf v...

Lees verder
1965
2023-01-28
Lexicon van de Psychologie

N.Sillamy

SANCTIE

(Latijn : sandre — wijden), → beloning of → straf verbonden aan een handeling. Men onderscheidt natuurlijke sancties (een onvoorzichtig kind dat met vuur speelt, brandt zich), maatschappelijke sancties (onderscheidingen, gevangenisstraffen), subjectieve sancties (wroeging).

1955
2023-01-28
Vreemd woordenboek

Vreemde woorden woordenboek

Sanctie

bekrachtiging, dwangmiddel.

1950
2023-01-28
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Nederlands woordenboek (7e druk - 1950)

Sanctie

(<Fr.-Lat.), v. (-s, ...tiën), 1. bekrachtiging, erkenning of goedkeuring door een daartoe bevoegd gezag van een bestaande toestand of van een genomen besluit of maatregel: de sanctie weigeren aan; ergens zijn sanctie aan verlenen; Pragmatieke Sanctie, zie Pragmatiek; 2. dwangmiddel, middel om de naleving van een...

Lees verder
1948
2023-01-28
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

sanctie

v. 1 bevestiging, goedkeuring, (wettelijke) be- krachtiging; 2 gevolg v. d. overtreding; 3 dwangmiddel, strafmaatregel.

Lees verder
1937
2023-01-28
Koenen woordenboek 1937

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

sanctie

v. sancties, sanctiën (Fr. [Lat. sanctio]: 1 bevestiging, goedkeuring, bekrachtiging; 2 waarborg, [economische] dwangmaatregel om verdragsbepalingen te doen uitvoeren): 1. wettelijke sanctie aan een bestaande toestand geven; 2. opheffing der sancties; lees sanksie.

Lees verder
1937
2023-01-28
Pegasus

S. van Praag (1937)

sanctie

v. wettelijke bevestiging; dwangmiddel.

1933
2023-01-28
Iedereen

Encyclopedie voor Iedereen

Sanctie

bekrachtiging, waarborg; dwangmaatregel, d/e regeering genomen o/d bepalingen v/e verdrag te doen uitvoeren. Dergelijke maatregelen werden i/h Verdrag v. Versailles opgenomen legen de overwonnenen.

Lees verder
1933
2023-01-28
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Sanctie

1° (moraal) in breeden zin iedere vergelding van een daad door belooning of straf, in enge beteekenis alleen de strafvergelding, speciaal die positieve s., welke van den menschelijken wetgever afkomstig is. De natuurlijke s. vormen de gevolgen, welke uit het al of niet onderhouden van de wet natuurlijkerwijze voortvloeien, zooals bijv. het eeuw...

Lees verder
1930
2023-01-28
Jozef Verschueren

Modern Woordenboek (1930-1961)

sanctie

(‘sanksi) v. (-s) [Fr. < Lat. sanctio] 1. Algm. bekrachtiging, bevestiging, goedkeuring : → Pragmatieke Sanctie. 2. Inz. dwangmiddel als waarborg : wetten zonder -s. sanctificatie → sanctifikatie.

Lees verder