Wat is de betekenis van Ontkennen?

2019
2021-11-28
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

ontkennen

ontkennen - Werkwoord 1. (ov) verklaren dat het gestelde niet waar is Hij ontkent enige betrokkenheid. Woordherkomst Afgeleid van kennen met het voorvoegsel ont-. Synoniemen loochenen Antoniemen erkennen

Lees verder
2018
2021-11-28
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

ontkennen

ontkennen - regelmatig werkwoord uitspraak: ont-ken-nen 1. zeggen dat het niet zo is ♢ hij ontkende dat hij het gedaan had 1. een ontkennend antwoord [nee] 2. hij...

Lees verder
2017
2021-11-28
Hans Kaldenbach

De A is van Amalia, die is allochtoon

Ontkennen

Vrijwel alle mensen ontkennen dat zij iets gedaan hebben als een bekentenis hun belang te ernstig zou schaden. Veel mensen ontkennen hun justitieverleden, hun drankprobleem of het feit dat hun opa bij de NSB was. Zij beseffen dat een bekentenis hun belang zou schaden. In politiekringen is bovendien algemeen bekend dat het in veel situaties verstand...

Lees verder
1998
2021-11-28
drs. Toine van Hoof

AUTEUR VAN HET BRIDGE WOORDENBOEK - "BRIDGE OPZOEKBOEK" (UITGAVE 1998)

ontkennen

Van een bepaald bezit: aangeven daarover niet te beschikken. Het bezit kan zijn: lengte in een kleur (zo ‘ontkent’ een 1SA-antwoord op 1♦ een hoge vierkaart), een bepaalde stopper of een bepaalde controle. Zie ook: beloven

Lees verder
1973
2021-11-28
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

ontkennen

(ontkende, heeft ontkend), 1. zeggen of te kennen geven dat iets niet zo is of niet is: hij vroeg of dat mogelijk was en ik ontkende het; ik wil niet dat..., ik geef toe dat ...; 2. niet erkennen: het valt niet te dat…; (abs.) de verdachte ontkende.

Lees verder
1952
2021-11-28
Frysk Wurdboek

Friesch woordenboek

Ontkennen

v., ûntkenne; heftig, met nadruk —, ûntstride.

1950
2021-11-28
Groot woordenboek der Nederlandse taal - 1950

Nederlands woordenboek (7e druk)

Ontkennen

(ontkende, heeft ontkend), 1. zeggen of te kennen geven dat iets niet zo is of niet is: hij vroeg of dat mogelijk was en ik ontkende het. 2. niet erkennen: het valt niet te ontkennen, dat...; de wettigheid van een kind kan in sommige gevallen door de man worden ontkend; de verdachte, ontkende schuldig te zijn.

Lees verder
1937
2021-11-28
Koenen

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

ontkennen

ontkende, h. ontkend (niet erkennen, loochenen, niet bekennen) een daad ontkennen.

1898
2021-11-28
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Ontkennen

(ontkende, heeft ontkend), niet erkennen : de wettigheid van een kind kan in sommige gevallen door den man worden ontkend; — niet bekennen : de waarheid, een feit ontkennen.

Lees verder
1898
2021-11-28
J.V. Hendriks

Handwoordenboek van Nederlansche Synoniemen 1898

Ontkennen

zie Loochenen.