Kraaien
(kraaide, heeft gekraaid), 1. naam voor het geluid dat de hanen maken; bij jagers ook van patrijzen en fazantenhanen; de haan begint te kraaien als het dag wordt; vand.: voor het kraaien van de haan, ’s morgens heel vroeg ; — geen haan zal er naar kraaien, niemand zal er van horen, het zal nooit bekend worden; &mdas...