Wat is de betekenis van competent?

2019
2022-11-27
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

competent

competent - Bijvoeglijk naamwoord 1. bevoegd; bekwaam Woordherkomst afgeleid van het Franse compétent (met het voorvoegsel com-) Synoniemen deskundig, vakkundig, zaakkundig Antoniemen incompetent

Lees verder
2018
2022-11-27
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

competent

competent - bijvoeglijk naamwoord uitspraak: com-pe-tent 1. wie iets goed kan ♢ voor het lesgeven is zij niet competent 2. juridisch bevoegd tot handelen ♢ deze rechter is niet competent in deze...

Lees verder
1994
2022-11-27
Vreemde woorden

Woordenboek vreemde woorden

Competent

[Lat. competens, -petentis, o.dw van competere = overeenkomen] gerechtigd, bevoegd; bekwaam; competente portie, (jur.) toekomend deel.

1993
2022-11-27
Vreemd Nederlands

Jan Meulendijks

Competent

(kompetent) bevoegd; (vak)bekwaam; rechtmatig toekomend

1973
2022-11-27
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

Competent

[Fr.], bn. (-er, -st), 1. iemand rechtens toekomend; de competente portie, het erfdeel dat niet onthouden mag worden; 2. tot handelen of oordelen bevoegd, gerechtigd: een beoordelaar; hij is daartoe niet.

Lees verder
1955
2022-11-27
Vreemd woordenboek

Vreemde woorden woordenboek

Competent

bevoegd, geldig

1952
2022-11-27
Frans woordenboek (FR-NL) 1950

Dr. F.P.H. Prick van Wely

Compétent

bevoegd (pour om, tot); bekwaam (om, tot); âge compétent, vereiste leeftijd; part compétente, rechtmatig deel.

1951
2022-11-27
Woordenboek Engels (EN-NL) 1951

Dr. F.P.H. van Wely

Competent

bevoegd, bekwaam, competent; behoorlijk; it is not competent to me to..., het staat niet aan mij om...

1950
2022-11-27
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Nederlands woordenboek (7e druk - 1950)

Competent

(<Fr.), bn. (-er, -st), 1. iem. rechtens toekomend ; de competente portie, het erfdeel dat niet onthouden mag worden ; 2. tot handelen of oordelen bevoegd, gerechtigd: een competent beoordelaar; hij is daartoe niet competent.

Lees verder
1948
2022-11-27
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

competent

bevoegd, gerechtigd, geldig; bekwaam; ~e portie, u. rechtens toekomend deel.

1937
2022-11-27
Koenen woordenboek 1937

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

competent

bn. (Fr. 1 bevoegd; bekwaam; 2 rechtmatig toekomend, geldig): 1 een - rechter; niet — om te oordelen; 2 een -e portie.

Lees verder
1930
2022-11-27
Jozef Verschueren

Modern Woordenboek (1930-1961)

competent

enz. → kompetent enz.

1914
2022-11-27
De vreemde woorden

De vreemde woorden, verklarend woordenboek door Fokko Bos.

competent

competent - bevoegd, geldig.

1910
2022-11-27
Handelslexicon

Handelslexicon (1910) door J. Hagers

Competent

Competent - bevoegd, gerechtigd, gemachtigd, aangesteld om iets te doen.

1908
2022-11-27
Vivat

Schrijver op Ensie

Competent

bevoegd, rechtmatig; competentie, bevoegdheid.

1906
2022-11-27
wink

Wink's vreemde woordenboek

Competent

bevoegd.

1898
2022-11-27
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Competent

COMPETENT, bn. (-er, -st), de competente portie, wettig erfdeel; bevoegd, gerechtigd een competent beoordeelaar; hij is daartoe niet competent.

1864
2022-11-27
Beknopt kunstwoordenboek

Beknopt kunstwoordenboek, I.M. Calisch (1864)

competent

competent - bn. (competenter, competentst), bevoegd, gerechtigd; behoorlijk, rechtmatig; de competente portie, (bij verdeelingen)