Sociaal kapitaal betekenis & definitie

Sociaal kapitaal is ''het karakter van sociale relaties binnen een organisatie'' (Leana en Van Buren, 1998). Het is dat wat beschikbaar komt via anderen door de relaties die je met die anderen hebt. Belangrijke competenties zijn vooral interpersoonlijk: onder andere leiderschapskwaliteiten, communiceren en netwerken.

Sociaal kapitaal binnen organisaties combineert individuele capaciteiten om doelen te bereiken. Sociaal kapitaal is als het ware de samenhang en verbinding tussen alle individuele werknemers binnen de organisatie. Als het sociaal kapitaal groot is, levert dit zowel de werkgever als de werknemer veel op. Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat een groot sociaal kapitaal leidt tot onder andere productinnovatie (Tsai en Ghoshal, 1998), minder verloop (Shaw et al., 2005) en beter gebruik van het (individuele) menselijk kapitaal (Subramaniam en Youndt, 2005). In een organisatie met een groot sociaal kapitaal is er over het algemeen sprake van een vertrouwd werkklimaat waar samenwerken, het van elkaar leren en het uitwisselen van informatie vanzelfsprekend zijn (Leana en Van Buren, 1999).

Ook voor het individu levert een groot sociaal kapitaal veel op. Afhankelijk van de positie die een persoon binnen een netwerk of organisatie inneemt, kan het leiden tot onder andere een succesvolle carrière (Seibert et al., 2001), promoties (Burt, 1992) en baankansen (Lin en Dumin, 1996).

Een werknemer is onderdeel van een organisatie en moet voor een optimale ''fit'' in een team, groep of afdeling werken waar hij of zij zich comfortabel voelt en op zijn plaats is. Dan zal zowel het menselijke kapitaal als het sociale kapitaal optimaal benut worden en zullen daar zowel het individu en de organisatie van kunnen profiteren. Een HRM-afdeling kan door middel van onder andere werving, selectie, talentmanagement en trainen/opleiden bijdragen aan de creatie van een groter sociaal kapitaal.