Opera betekenis & definitie

De opera is een toneelstuk met orkestbegeleiding waarin voornamelijk gezongen wordt in poëzievorm. Men onderscheidt ernstige opera, opera seria in het Italiaans, en komische opera, opera buffa in het Italiaans.

De opera is ontstaan in Italië doordat een aantal Florentijnse dichters en componisten aan het einde van de zestiende eeuw, het antieke drama nieuw leven wilden inblazen. De tekst werd toen voornamelijk voor een zangstem met begeleiding gecomponeerd, ook wel recitatief genoemd, afgewisseld door koren. In het jaar 1637 werd in Venetië het eerste operatheater voor mensen bevattelijk gemaakt. Het belcanto had een gunstige invloed op de beschouwende aria's ten koste van het recitatief en de koren. Voortaan heeft de opera twee verschillende uitgangspunten, enerzijds ligt de nadruk op het woord en anderzijds ligt de nadruk op de muziek. De klassieke opera bereikte haar hoogtepunt bij de componist Mozart (Le nozze di Figaro, Don Giovanni, Die Zauberflöte). De romantische opera vond haar vertegenwoordiger in Weber (Der Freischütz) en tenslotte in Wagner.

Gepubliceerd op 10-04-2015