Hoogsensitiviteit betekenis & definitie

Hoogsensitiviteit of hooggevoeligheid is een intolerantie van het zenuwstelsel door het bovengemiddeld gevoelig zijn voor prikkels en signalen van buitenaf.

Hoogsensitiviteit maakt dat men de omgeving sterker aanvoelt dan gemiddeld en spanningen snel waarneemt. De hooggevoeligheid uit zich op veel manieren. Op het werk kan de persoon bijvoorbeeld aan een collega merken dat die zich niet zo goed voelt. Prikkels zoals muziek, geuren of elektromagnetische signalen komen meer aan, wat zich uit door sterke emotie en meer ruiken en voelen dan anderen. Spanningen tussen mensen of groepen worden aangevoeld. Men voelt bijvoorbeeld intuïtief aan als iemand iets nodig heeft en denkt na over de manier waarop iemand het best benaderd kan worden. Hoogsensitiviteit brengt ook met zich mee dat iemand minder goed functioneert wanneer hij of zij zich op de vingers gekeken voelt of iets moet analyseren. Dergelijke personen hebben moeite met concentratie en vaak proberen zij om tot rust te komen door te slapen of zich tijdelijk terug te trekken. Zij beleven de wereld intens en de neiging tot perfectionisme en faalangst komt vaak voor. Hoogsensitiviteit betekent ook vaak interesse in spiritualiteit en in andere diepgaande onderwerpen. Het is een aangeboren eigenschap. Doordat hoogsensitiviteit verschillende eigenschappen kent, zoals een groot inlevingsvermogen, het zorgzaam zijn en het kunnen meevoelen met een ander, is hoogsensitiviteit bijzonder.