Europese Unie betekenis & definitie

De Europese Unie is een samenwerking tussen 29 Europese lidstaten. Sinds 1993 wordt deze samenwerking de Europese Unie genoemd, maar er gingen vele samenwerkingsverbanden aan vooraf.

Het eerste samenwerkingsverband ontstond tussen België, Nederland en Luxemburg en wordt ook wel Benelux genoemd. In 1951 voegden Duitsland, Frankrijk en Italië zich hier bij en ontstond de Europese Gemeenschap van Kolen en Staal (EGKS). Deze samenwerking was vooral gericht op het gemeenschappelijk beheren van de kolen- en staalindustrie. In 1957 werd het verdrag van Rome getekend. De Europese Economische Gemeenschap (EEG) en de Euratom werden hierin opgericht. Samen met de EGKS vormden zij de Europese Gemeenschap (EG). Hierna werden er steeds meer landen lid van de EG, waaronder Groot-Brittannië, Ierland, Denemarken (1973), Spanje en Portugal (1986), Oostenrijk, Zweden en Finland (1995). Sinds de oprichting van de EG was het belangrijkste doel van de samenwerking gericht op de economie met als uiteindelijk doel een monetaire unie. In januari 2002 is dat doel gerealiseerd en voerden de eerste twaalf lidstaten de euro in. Om te onthouden in welke landen er betaald kon worden met de euro werd een ezelsbruggetje bedacht: "ding flof bips". Begin 2011 werd dit ezelsbruggetje vervangen door "sms ff bondige clips", aangezien de euro in de tussentijd in meerdere lsms ff bondige clips", aangezien de euro in de tussentijd in meerdere landen was ingevoerd.

Gepubliceerd op 08-04-2015