A capella betekenis & definitie

A capella is een vorm van zang waarbij de muziek enkel wordt gemaakt met de stemmen van mensen. Zij worden dus niet begeleid door instrumenten, maar door het maken van geluiden met de eigen stem. Dit wordt vaak in een koor gedaan.

Zonder instrumentale begeleiding zingen kan lastig zijn. Instrumenten zijn vaak toonvast, terwijl men met zingen er nog wel eens net een toon onder kan gaan zitten. Zo kan een koor aan het einde van een lied opeens een toon lager zitten dan waar ze op was begonnen. Dit zorgt er ook voor dat fouten sneller worden gehoord. Er zijn geen instrumenten om een fout te maskeren. De vorm a capella is ontstaan bij het zingen in de kerk en bestaat al sinds de 16e eeuw. Koren zongen in die tijd zonder begeleiding. A capella zou een afkorting zijn van het Italiaanse alla capella, wat "op de manier van de kapel" zou betekenen. Dit moet weer verwijzen naar de manier van zingen in de kerk. Inmiddels wordt a capella voor verschillende soorten muziekgenres gebruikt. De koren zijn er in verschillende soorten en maten.

Laatst bijgewerkt 30-03-2015