Peter Timofeeff

Prisma van het Weer

Gepubliceerd op 06-04-2017

2017-04-06

Warmtefront

betekenis & definitie

Onderdeel van een frontaal systeem. Bij de passage van een warmtefront komt een waarnemer op een bepaalde plaats op het aardoppervlak van de koude in de warme lucht.

Op weerkaarten wordt een warmtefront doorgaans aangegeven door een rode lijn of door een zwarte lijn met aan de voorzijde enkele zwarte halve cirkeltjes. Het weerbeeld tijdens de passage van een warmtefront heeft in het algemeen een karakteristiek verloop. In eerste instantie ziet de waarnemer op grote hoogte enige cirrus (CI) verschijnen. Deze hoge sluierbewolking kan tot 1000 km voor het front uit voorkomen. De cirrus neemt toe en verdicht zich tot cirrostratus (CS), terwijl de wolkenbasis geleidelijk omlaag komt. De zon of maan is langzamerhand niet meer zichtbaar en op een gegeven moment wordt de bewolking zo dik, dat er lichte neerslag gaat vallen: regen in de zomer en regen of sneeuw in de winter. Naarmate het front dichterbij komt, zakt de wolkenbasis naar 600 tot 450 m, de neerslag wordt steeds intensiever en het zicht slechter. De bewolking is nu van het geslacht nimbostratus (NS), met daaronder, tussen 100 en 200 m, flarden stratus (ST). De luchtdruk daalt nu vrij snel en de wind krimpt enkele tientallen graden. Tijdens de passage zijn het zicht en de wolkenbasis minimaal: 1 tot 2 km resp. 30 tot 120 m. De neerslagintensiteit is nu het grootst. Na de passage blijft het nog enige tijd doorregenen, zij het minder hevig. De wind ruimt weer enkele tientallen graden. De luchtdruk houdt op met dalen of stijgt zelfs weer licht. Er wordt nu warme lucht aangevoerd met doorgaans de kenmerken van warme massa. Er is vaak een laag wolkendek (stratus), er valt af en toe motregen en het zicht is slecht.

Zie ook: koufront
Zie ook: koude massa
Zie ook: krimpen van de wind
Zie ook: ruimen van de wind
Zie ook: wolkenhoogte