Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

Gepubliceerd op 24-06-2020

naïef

betekenis & definitie

[➝Fr.], bn. en bw. (naïever, -st), 1. natuurlijk, ongekunsteld, eenvoudig: naïeve oprechtheid;

een — kind;

2. onnozel, getuigende van beperkt begrip: de naïeve mens neemt de dingen zoals ze zich voordoen, hij zoekt er niets achter; een naïeve opmerking; die veronderstelling is toch al te —; (wijsbegeerte) — realisme, de opvatting van de dingen met de eigenschappen waarmee ze zich voordoen als onafhankelijk bestaand;
3. naïeve schilderkunst, kunst van zondagsschilders.