uitputtingsfase betekenis & definitie

uitputtingsfase - van stress, laatste fase van stress (na de alarm- en weerstandsfase) die zich voordoet bij langdurig aanhouden van de stressoren. De u. kan leiden tot een degeneratie van de bijnieren en tot de dood. Bij psychologische stress betekent de uitputting een instorting, bijvoorbeeld een geestesziekte of een psychosomatische ziekte.

Ensiegebruikers willen de geschiedenisprijs winnen! Stem ook mee in slechts 3 seconden.Stem nu op Ensie | Encyclopedie sinds 1946