taalstoornis betekenis & definitie

Een stoornis waarbij je een probleem hebt om jezelf uit te drukken (bijvoorbeeld taalfouten schrijven door dyslexie), een probleem met taalbegrip (bijvoorbeeld moeizaam lezen door dyslexie) of een probleem met het maken van stemklanken (bijvoorbeeld stotteren).

De dokter spreekt van een ‘primaire taalstoornis’ als kinderen alleen problemen in de taalontwikkeling hebben en van een ‘secundaire taalstoornis’ als de taalontwikkeling langzaam gaat door een andere stoornis, zoals autisme of een verstandelijke beperking.