middenrif betekenis & definitie

Koepelvormige plaat van spier‑ en bindweefsel, die de buikholte en de borstholte van elkaar

scheidt.

Het middenrif is de belangrijkste inademingspier. Als hij aanspant, wordt hij platter. Daarmee trekt hij dan de longen naar onderen en wordt buitenlucht aangezogen in de longen. Het middenrif bevat een opening voor het doorlaten van de slokdarm, slagaderen, aderen en zenuwen.

Ook diafragma. Kijk ook bij hik.