kortademigheid betekenis & definitie

Gevoel van te weinig lucht in de longen hoewel je je niet eens erg inspant.

Kortademigheid is iets anders dan het normale hijgen wanneer je een stuk hebt gerend. Het is een gevoel dat je angst bezorgt doordat je meer moeite moet doen om lucht te krijgen dan je daarvoor gewend was.

Iemand wordt kortademig door een longziekte of een hartziekte. Bij die ziektes krijgt het lichaam vaak niet genoeg zuurstof binnen. Hartfalen is zo’n hartziekte. Het hart heeft dan te weinig knijpkracht en kan het bloed niet krachtig genoeg het lichaam in pompen. Dan blijft er te veel bloed in de longen ‘hangen’ in plaats van dat het doorstroomt. In die longen neemt het bloed dan te weinig zuurstof op. Net als na zware inspanning krijg je dan een tekort aan zuurstof. Met als gevolg dat je lichaam meer zuurstof gaat binnenhalen door je dan maar te laten hijgen.
Kortademigheid kan ook komen door een longembolie, astma of longontsteking. Bij astma heb je dan daarnaast last van een piepende ademhaling en bij een longontsteking moet je veel hoesten.

Ook dyspneu (uitspraak: dis-PNEU), ademnood, kort van adem zijn, benauwdheid.