hersenschudding betekenis & definitie

Beschadiging van hersenweefsel door een harde val of klap tegen de schedel.

Door een lichte hersenschudding is iemand meestal kort bewusteloos. De persoon herinnert zich niets van wat vlak voor de dreun gebeurde (geheugenverlies), heeft hoofdpijn en moet soms overgeven (braken). Bij een zware hersenschudding heeft de persoon een langzame hartslag en een oppervlakkige ademhaling.
Hersenschuddingen komen veel voor. Sommige mensen houden na een hersenschudding een flinke poos klachten. Ze hebben hoofdpijn, zijn moe, kunnen zich niet concentreren en hun geheugen is minder. Een zware hersenschudding kan zelfs epilepsie geven.

De dokter zal zeggen dat iemand na een hersenschudding goed rust moet nemen. Vroeger lagen mensen dan wekenlang plat in bed met de gordijnen dicht. Dat vinden dokters nu niet meer verstandig. Rust betekent nu dat de hersenen zich moeten kunnen herstellen. De dokter geeft de verzorger van de persoon vaak een wekadvies voor de eerste 24 uur na de hersenschudding en pijnstillers tegen de hoofdpijn (paracetamol, geen aspirine).

Ook commotio cerebri (uitspraak: kom-MOO-tsie-oo SEE-ru-brie).