Klaplong betekenis & definitie

Een klaplong of te wel pneumothorax betekent letterlijk ‘lucht in de borstholte’.

In de thoraxholte (tussen long en borstkast) bestaat normaal gesproken een negatieve druk, hierdoor worden de longen als het ware vastgehouden aan de borstkas en blijven ze mooi groot waardoor er veel zuurstof uitwisseling kan plaatsvinden met het bloed. Zodra deze onderdruk in de thoraxholte wegvalt door een gaatje hierin, valt de long geheel of gedeeltelijk in elkaar: een pneumothorax. De persoon zal dan kortademig worden doordat er minder zuurstof kan worden uitgewisseld met het bloed.

Er bestaat een exogene en endogene vorm. Exogeen is het geval bij bijvoorbeeld een steekwond, waardoor een opening met de buitenlucht de negatieve druk in de thoraxholte weghaalt. Endogeen kan bijvoorbeeld het geval zijn bij duiken, wanneer je te snel stijgt onderwater ontstaat er een te grote druk in de longen. Dan knappen er blaasjes in de longen die weer een open verbinding met de thorax holte vormen, door dit gaatje valt de negatieve druk in de thorax holte weer weg en valt de long ineen. Een endogene pneumothorax kan ook spontaan zonder oorzaak ontstaan (idiopathisch) of in een reanimatie toestand waarbij per ongelijk ribben worden gebroken die een gaatje maken in de long. Verder moet je bij een exogene pneumothorax opletten dat er geen sprake is van een spanningspneumothorax: door een soort ventiel werking bij het gat komt er dan alleen nog maar lucht in de borstholte via het gaatje, maar kan hier geen lucht meer uit. De borstkast blaast zich als het ware op, dit is een levensbedreigende situatie.

Gepubliceerd op 03-01-2017