Plaatselijk
bn. bw., 1. betrekking hebbend op de of een plaats: plaatselijke aanduidingen; — ter plaatse verricht wordende: een plaatselijk onderzoek; — bw., iets plaatselijk onderzoeken; 2. beperkt tot een bep. plaats: het onweer was slechts plaatselijk; — de plaatselijke gesteldheid; — bw., op enkel...