Wat is de betekenis van kinderachtig?

2019
2022-08-14
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

kinderachtig

kinderachtig - Bijvoeglijk naamwoord 1. zich niet als volwassene gedragend alsof men nog een kind is Hij is een grote kerel, maar hij kan soms de kinderachtigste streken uithalen. Woordherkomst afgeleid van kind met het achtervoegsel -achtig met het invoegsel -er-

Lees verder
2018
2022-08-14
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

kinderachtig

kinderachtig - bijvoeglijk naamwoord uitspraak: kin-der-ach-tig 1. waar je te volwassen voor bent ♢ dit is een kinderachtig verhaal 1. dat is niet kinderachtig [niet gering] ...

Lees verder
1973
2022-08-14
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

kinderachtig

bn. en bw. (-er, -st), 1. als van of voor een kind: dat boek is wel wat — voor zo’n grote jongen; een kinderachtige portie, erg klein, onaanzienlijk; dat is niet -, niet weinig, niet mis; 2. (van kinderen) nog geheel een kind, onmondig: (van volwassenen en hun handelingen, in ongunstige zin) de eigenschappen van een kind vertonend wa...

Lees verder
1952
2022-08-14
Frysk Wurdboek

Friesch woordenboek

Kinderachtig

adj. & adv., berneftich, lyts, poppich, bernsk.

1950
2022-08-14
Groot woordenboek der Nederlandse taal

Nederlands woordenboek (7e druk - 1950)

Kinderachtig

bn. bw. (-er, -st), 1. als van of voor een kind: dat boek is wel wat kimlcrachtig voor zo’n grote jongen; een kinderachtig hoedje; een kinderachtige portie, erg klein, onaanzienlijk; 2. (van kinderen) nog geheel een kind, onmondig; — (van volwassenen en hun handelingen, in ongunstige zin) de eigenschappen van een kind ver...

Lees verder
1937
2022-08-14
Koenen woordenboek 1937

M. J. Koenen's Verklarend handwoordenboek

kinderachtig

I. bn. (1 van personen: in lichamelijk, geestelijk opzicht nog te zeer een kind; 2 ong.: de ernst, de waardigheid, de flinkheid, de durf van de volwassen leeftijd missende, de ongunstige eigenschappen tonend v. e. kind: onnadenkend, lichtzinnig, zonder ernst, flauw, laf; 3 van zaken: [als] van een kind, [nog] niet van een volwassene; bij een kind p...

Lees verder
1898
2022-08-14
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Kinderachtig

KINDERACHTIG, bn. bw. (-er, -st), als, van een kind, in ongunstigen zin de eigenschappen van een kind vertoonend, waar die niet gewenscht zijn, laf, flauw: eene kinderachtige handelwijze; zich kinderachtig aanstellen; dat is kinderachtig; — (fig.) een kinderachtigen smaak in den mond hebben, een laffen, flauwen smaak, vooral tengevolge van te...

Lees verder