2020-02-25

Cultus

Een handeling, doorgaans volgens vaste regels, met de bedoeling het bovenzinnelijke in het zintuiglijke te trek- ken. Spirituele kennis zoals aanwezig in de antroposofie kan leiden tot een kosmische cultus waarbij het geestelijke in de kosmos verenigd wordt met het geestelijke in de mens. De Kerstbijeenkomst in Dornach in 1923 kan gezien worden als een cultische handeling waarbij de uit de geestelijke wereld afkomstige antroposofie zich volledig op de aarde manifesteert.

2020-02-25

cultus

cultus - Zelfstandignaamwoord 1. verering van een godheid, godsverering, eredienst 2. overdreven, dweepzieke aandacht Synoniemen cult, eredienst, verering, verheerlijken, verheerlijking Verwante begrippen cultfilm, cultstatus

2020-02-25

cultus

cultus - zelfstandig naamwoord uitspraak: cul-tus 1. verering van een godheid ♢ het hoort bij de cultus om offers te brengen 1. ergens een cultus van maken [er overdreven veel mee bezig zijn] Zelfstandig naamwoord: cul-tus de cultus de cultussen ...

2020-02-25

Cultus

Cultus, zie Eeredienst.

2020-02-25

Cultus

Cultus - zie EEREDIENST.

2020-02-25

Cultus

CULTUS, m. kerkelijke eeredienst; openbare godsvereering.

2020-02-25

Cultus

Cultus - ➝ Eerediensten (Heidensche eerediensten).

2020-02-25

cultus

cultus, - m., openbare eeredienst; godsvereering; ook:zeer groote vereering.

2020-02-25

cultus

cultus - m. eeredienst; openbare godsvereering

2020-02-25

cultus

(Lat.) m. openbare eredienst. .

2020-02-25

CULTUS

zie Eredienst en Cultuur.

2020-02-25

Cultus

is een Latijnsch woord, dat bewerking, bebouwing, verzorging, dan ook vereering, aanbidding beteekenen kan. In de moderne talen wordt het vooral gebezigd om de officieele, de geregelde, d. i. met name de uiterlijke vereering van God (c. q. der afgoden) aan te duiden, en kan dan door vereering of eeredienst worden vertaald. In het Duitsch spreekt men van Kultusminister, minister van eeredienst. Het erkennen van God als God leidt er toe om Hem als God te vereeren. Nu heeft de Heere de wijze, waar...