Koude Oorlog betekenis & definitie

De Koude Oorlog was een geweldloos conflict tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten van Amerika, en speelde zich af tussen 1945 en 1991.

De Koude Oorlog is onlosmakelijk verbonden met de Tweede Wereldoorlog. Door die Tweede Wereldoorlog zijn de grootmachten van Europa dusdanig verwoest dat ze aan het eind het label ‘grootmacht’ niet meer waardig waren. Alleen de Sovjet-Unie had het incasseringsvermogen om na de klappen, uitgedeeld door de Duitsers, nog op twee benen te staan. De Verenigde Staten, de laatste overgebleven grootmacht, bleef relatief ongeschonden.

De Amerikanen vonden in 1945 de atoombom uit en gebruikten deze tegen het Japanse Keizerrijk. De bom werd onder andere gebruikt om indruk te maken op de Sovjets die, om de Duitsers te bestrijden, tot aan West-Europa waren opgerukt, en in de ogen van veel Westerse leiders de nieuwe bedreiging vormden.

In 1949 testte de Sovjet-Unie met succes haar eigen atoombom. Vanaf dat moment werd een direct conflict tussen de VS en de Sovjets uitermate gevaarlijk omdat zoiets zou kunnen leiden tot een nucleaire oorlog met miljoenen slachtoffers tot gevolg. Vanaf toen werd het conflict een echte koude oorlog.

De Amerikanen gingen daarom over tot containmentpolitiek. Hiermee werd, door bondgenootschappen te sluiten met aangrenzende landen, het communisme ingedamd tot de landen waar het al heerste. Hierdoor kwam het soms tot confrontaties tussen communistisch-georiënteerde en VS-georiënteerde groepen, maar een rechtstreekse confrontatie tussen de twee grootmachten bleef uit.

De Verenigde Staten en de Sovjet-Unie probeerden elkaar op technologisch gebied te overtreffen. Uiteindelijk delfde de Sovjet-Unie het onderspit omdat zij deze wapenwedloop - waar de Koude Oorlog om bekend staat - economisch niet aankon en viel in 1991 uiteen.

Gepubliceerd op 07-03-2016