Wouter Weijkamp

Student aan de/het Radboud Universiteit Nijmegen

Gepubliceerd op 29-09-2015

2015-09-29

Assimilatie

betekenis & definitie

Onder assimilatie verstaan we het volgende: De verandering die een klank ondergaat als gevolg van een voorafgaande (progressieve) of/en volgenden (regressieve) klank. Twee ongelijke klanken die elkaar volgen stellen zich aan elkaar gelijk en verminderen het verschil in articulatie.

Assimilatie wordt onderverdeeld in drie groepen: Progressieve assimilatie, Regressieve assimilatie en Nasaalassimilatie.

Progressieve assimilatie: Een bepaalde klank zorgt voor verandering bij de klank die daarop volgt. Dit houdt in dat stemhebbende klanken veranderen in stemloze klanken. Voorgaande gebeurt als zij op stemloze klanken volgen. Progressieve assimilatie komt bijvoorbeeld voor bij de stemhebbende klank 'K' gevolgd door de stemloze klank 'S'. Bij het woord 'zak' verandert de klank 'Z' in een 'S' klank als er een 'K' aan vooraf gaat; bijvoorbeeld bij 'dikzak'.

Regressieve assimilatie: Een bepaalde klank zorgt voor verandering bij de klank die daar aan voorafgaat. Zo is te zien dat in het woord 'zak' de klank van de 'K' verandert als het woord 'zakdoek' wordt. De klank van de 'K' wordt zo een 'G' . Dit gebeurt alleen bij stemloze klanken die worden opgevolgd door een stemhebbende 'D' klank.

Nasaalassimilatie: Hierbij verandert slechts de articulatieplaats door een daaropvolgende medeklinker. Zo wordt 'een boom' al gauw 'ee (m) boom'. Er zit enig verschil in de afstand in de mond waarmee je een klank uitspreekt. Daardoor verandert de plaats van articulatie van alveolair en bilabiaal. Bilabiaal wil zeggen dat de plaats waarop de klank wordt uitgesproken wordt gecreëerd door beide lippen te gebruiken, zoals de 'B'. Als een klank wordt uitgesproken op de alveolaire plaats, dan raakt de tongpunt de tandkassen, zoals bij de 'T'.