Kraai betekenis & definitie

De kraai, corvus corone in het Latijn, is een zangvogel met een zwart verenkleed en een zwarte snavel. Het mannetje en het vrouwtje blijven bij elkaar voor het leven.

In het echt kan het voorkomen dat een kraai niet helemaal zwart is en is het mogelijk dat deze witte veren krijgt. In de symboliek was zijn verenkleed naar verluid oorspronkelijk geheel wit. Volgens de Griekse sage liet de zonnegod Apollo zijn minnares Koronis door een sneeuwwitte kraai bewaken. Ondanks de aanwezigheid van de kraai liet de zwangere Koronis zich in met een arcadische prins, waarna Apollo de kraai vervloekte en haar veren zwart maakte. Daarna gebruikte hij zijn pijlen om zijn minnares, die ontrouw was gebleken, te doden. Haar lijk werd op de brandstapel gecremeerd, maar het ongeboren kind, de god Aesculapius, werd door Apollo uit het vuur gered. De kraai werd vroeger als een voorspellend dier beschouwd en en wordt gezien als een mysterieuze vogel.

Ensie zoekt vrijwilligers voor het digitaliseren van oude Encyclopedische werken. Interesse? Lees hier hoe het werkt!