P betekenis & definitie

P, - de 16de letter van ons alphabet, in ’t Phoenicisch pe (mond), waaruit de Grieksche naam pi is ontstaan. Als cijfer had zij bij de oude Grieken de waarde van 80, als het accent rechts boven — en van 80.000, als het links onder stond. Als Rom. voornaam beteekent P Publius. Afkortingen:

P = in de scheikunde: phosfor; — p. = pagina (bladzijde) of pars (deel); — p.

= in de muziek: poco (een weinig), piano (zacht) of pedaal; — p. a. = per adres; — p. c. = pour condoler; —p. f. = pour féliciter; — P. G. = Protestantsche Godsdienst; — p. m. = post meridiem (namiddags); — p. p. = per procuratie (bij volmacht); — p. p. = in de muziek: pianissimo (zeer zacht) of piu piano (zachter); — p. p. c. — pour prendre congé; — p. r. = pour remercier; — P. S. = postscriptum (naschrift).