zenuwcel betekenis & definitie

Cel die de basiseenheid van het zenuwstelsel vormt.

Alle cellen van de hersenen, het ruggenmerg en de zenuwen bestaan uit zenuwcellen. Ze zijn allemaal opgebouwd uit een cellichaam en een lange uitloper (axon) met vertakkingen (dendrieten). Zenuwcellen geleiden elektrische signalen, zoals een metalen stroomsnoer dit ook doet. Het elektrische signaal wordt aan het eind van de geleidende zenuwcel omgezet in een chemisch signaal, met stofjes. Dat signaal geeft de prikkel aan de volgende zenuwcel door of aan een spiercel.