Wat is de betekenis van weerbarstig?

2019
2021-04-20
Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

weerbarstig

weerbarstig - Bijvoeglijk naamwoord 1. hardnekkig weerstand biedend aan een behandeling Van dat weerbarstige haar valt geen kapsel te maken. Woordherkomst Samenstellende afleiding van weer, (stam van het werkwoord weren) en barst, (stam van het werkwoord barsten) met het achtervoeg...

Lees verder
2018
2021-04-20
Muiswerk Educatief

Nederlands woordenboek voor onderwijs

weerbarstig

weerbarstig - bijvoeglijk naamwoord uitspraak: weer-bars-tig 1. wie vasthoudt aan wat hij gezegd heeft ♢ hij heeft een weerbarstig karakter 2. niet gemakkelijk te buigen of te bewerken ♢ het zwa...

Lees verder
1980
2021-04-20
Van aalmoes tot zwijntjesjager

Geschreven door Dr. E. Schröder, 1980

Weerbarstig

Onder weerbarstig verstaat men: stijfhoofdig, koppig, hardnekkig, zich niet schikkend. Men spreekt van een weerbarstig karakter. Van zaken gezegd is het: niet plooibaar, zich bezwaarlijk in een andere vorm latende brengen. Zo kan men spreken van weerbarstige krullen voor krullen die dadelijk weer in de oude vorm terugspringen.Vroeger luidde het woo...

Lees verder
1973
2021-04-20
Oosthoek Encyclopedie

De Oosthoek is een Nederlandse encyclopedie die in verschillende uitvoeringen is verschenen

weerbarstig

bn. en bw. (-er, -st), 1. niet of weinig meegevend: dat karton is te om het te vouwen; 2. zich niet schikkend, stijfhoofdig, recalcitrant: zich — gedragen; niet inschikkelijk.

Lees verder
1952
2021-04-20
Frysk Wurdboek

Friesch woordenboek

Weerbarstig

adj. & adv., steech, steuch, stiif, dôf-, douhûdich; (van haar), stribb(el)ich, stribberich, springerich; — haar, bargeboarstels, pl.; — zijn (van haar), strib(bel)je.

1898
2021-04-20
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

WEERBARSTIG

WEERBARSTIG - bn. bw. (-er, -st), koppig, stijfhoofdig : die jongen is weerbarstig; weerbarstig handelen. WEERBARSTIGHEID, v. koppigheid, stijfhoofdigheid.