Wat is de betekenis van Imprimatur?

1994
2021-06-23
Vreemde woorden

Woordenboek vreemde woorden

Imprimatur

[Lat., van imprimere = drukken in] I zn kerkelijk verlof tot drukken; II ww het worde gedrukt.

Lees verder
1993
2021-06-23
Vreemd Nederlands

Jan Meulendijks

Imprimatur

verlof om een geschrift te drukken (r.k.)

1990
2021-06-23
Art & Architecture Thesaurus

Art & Architecture Thesaurus

imprimatur

imprimatur - Machtigingen voor het drukken of publiceren van een geschrift die impliceren dat men akkoord gaat met de inhoud van het geschrift. De term wordt meestal gebruikt in verband met (staats)censuur. Te onderscheiden van 'drukkersprivileges', waarmee de toestemming voor het drukken en verkopen van boeken, meestal uitsluitend voor e...

Lees verder
1973
2021-06-23
Oosthoek Encyclopedie

Nederlandse encyclopedie

imprimatur

[Lat., het kan gedrukt worden], o., een aan het begin of op het einde van een boek afzonderlijk gedrukt woord, dat aangeeft dat een boek de r.k. kerkelijke censuur is gepasseerd en mag worden uitgegeven. (e) De door een imprimatur aangegeven toestemming (→approbatie) wordt verleend door een bisschop en betekent alleen dat de inhoud niet in str...

Lees verder
1955
2021-06-23
Vreemd woordenboek

Vreemde woorden woordenboek

Imprimatur

het worde afgedrukt

1955
2021-06-23
Katholicisme encyclopedie

Onder redactie van Prof. dr. J.C. Groot

IMPRIMATUR

zie Boekenweb

1950
2021-06-23
Groot woordenboek der Nederlandse taal - 1950

Nederlands woordenboek (7e druk)

Imprimatur

(Lat.), o., eigen], het worde gedrukt; verlof om een geschrift te laten afdrukken, inz. (R.-K.) het verlof door de bisschop of diens gemachtigde gegeven na het nihil obstat (er is geen bezwaar) van 'de censor.

1949
2021-06-23
De Kleine Winkler Prins

Kleine Winkler Prins van A-Z

Imprimatur

(Lat., het worde gedrukt), R.K. kerkelijk verlof om een geschrift te drukken.

1948
2021-06-23
Kramers woordentolk

Vreemde woorden, uitdrukkingen en afkortingen (1948)

imprimatur

(Lat.) het worde afgedrukt; het ~, kerkelijk verlof tot de druk.

1933
2021-06-23
Iedereen

Encyclopedie voor Iedereen

Imprimatur

(Lat.: het worde gedrukt) toestemming v/e censor of corrector om een boek of artikel af te drukken volgens proef.

1933
2021-06-23
Katholieke Encyclopaedie

25 delen, uitgegeven 1933-1939. Uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam.

Imprimatur

(Lat., = het worde gedrukt) of Imprimi potest (Lat., = het kan gedrukt worden), twee termen, die aanduiden, dat een boek, dat kerkelijk gecensureerd is, mag worden uitgegeven. Men gebruikt ook den term ➝ evulgetur, en men mag dit verlof ook op een andere wijze uitdrukken. Wel moet de naam van dengene, die verlof tot uitgave schenkt, erbij worden ge...

Lees verder
1928
2021-06-23
Wat is dat?

Wat is dat? Encyclopedie voor jongeren (1938).

Imprimatur

is alweer een Latijns woord. Het wil zeggen: ,,’t worde gedrukt” en is dus de goedkeuring, dat een boek of geschrift gedrukt mag worden. Wanneer een aflevering van onze Encyclopedie helemaal af is, wordt ze eerst gecorrigeerd en dan nog eens en nog eens gecorrigeerd — zie ook: Drukkunst en Correctie. Daarna leest de leider de geco...

Lees verder
1926
2021-06-23
Christelijke encyclopedie

Geschreven onder redactie van theoloog F.W. Grosheide, 1925-1931

Imprimatur

D. w. z. „worde gedrukt”. Het is de vergunning van den censor om tot het drukken van een boek over te gaan. Tegenwoordig wordt het op drukproeven geschreven als een bewijs, dat de corrector toestemming geeft tot het afdrukken van een boek.

Lees verder
1916
2021-06-23
Technisch woordenboek

H.J. van Eyk

Imprimatur

Kan gedrukt worden, vergunningsformule voor werken, die uitgegeven mogen worden.

1916
2021-06-23
Oosthoek 1916

Nederlandse encyclopedie, uitgegeven van 1916-1925.

Imprimatur

Imprimatur - (Lat.letterlijk : het worde gedrukt), vergunningsformule van den censor tot uitgave van een boek ; handteekening als blijk van die vergunning. Voorts de op de drukproef geschreven toestemming van den schrijver of den corrector tot afdrukken van het gecorrigeerde blad. Afgekort : impr.

1898
2021-06-23
Van Dale 1898

Groot woordenboek der Nederlandsche taal

Imprimatur

IMPRIMATUR, o. (boekdr.) (eigenl. het worde gedrukt), verlof om een geschrift te laten afdrukken; (R. K.) het verlof door den Bisschop of diens gemachtigde gegeven na het nihil obstat (er is geen bezwaar) van den censor.

1864
2021-06-23
Beknopt kunstwoordenboek

Beknopt kunstwoordenboek, I.M. Calisch (1864)

imprimatur

imprimatur - (boekdr.) het kan of mag afgedrukt worden, goed om af te drukken