Wiktionary

Nederlandstalige WikiWoordenboek

Gepubliceerd op 01-11-2017

2017-11-01

tin

betekenis & definitie

tin - Zelfstandignaamwoord
1. (scheikunde), (element) scheikundig element met symbool Sn en atoomnummer 50; het is een zilvergrijs overgangsmetaal

Verwante begrippen
babbittmetaal, fosforbrons, goudbrons, Woodsmetaal